Celebrity
Η Ευρυδίκη στο FTHIS: Η συνεργασία με τον Θοδωρή Μαραντίνη, η σχέση με τον Μπομπ Κατσιώνη, ο Γιώργος Θεοφάνους και η Eurovision

Από τον Μάριο Κωνσταντόπουλο
Με αφορμή τη νέα της καλοκαιρινή μουσική σύμπραξη με τον Θοδωρή Μαραντίνη, η Ευρυδίκη μίλησε για όλους και για όλα αποκλειστικά στο FTHIS. Από τις πρόβες και τις "50 Αποχρώσεις του Ροκ" που θα παρουσιάσουν επί σκηνής, μέχρι τη μακρόχρονη πορεία της στη μουσική και τις σημαντικές συνεργασίες που τη σημάδεψαν.
Παράλληλα, αναφέρθηκε με τρυφερότητα στη σχέση της με τον Μπομπ Κατσιώνη, στον ρόλο της ως μητέρα, αλλά και στον πρώην σύζυγό της, Γιώργο Θεοφάνους. Ακόμη, θυμήθηκε ξεχωριστές στιγμές από τη Eurovision και το "Your Face Sounds Familiar".
Να σημειώσουμε σε αυτό το σημείο, πως η Ευρυδίκη και ο Θοδωρής Μαραντίνης θα βρεθούν μαζί στη σκηνή της ταράτσας του θέατρου Λαμπέτη την Παρασκευή 26 Ιουνίου και στη Μονή Λαζαριστών την Πέμπτη 9 Ιουλίου.
Όσα είπε η Ευρυδίκη στο FTHIS
Αυτό το καλοκαίρι θα σε δούμε στη σκηνή μαζί με τον Θοδωρή Μαραντίνη! Πώς προέκυψε αυτή η συνεργασία;
Την ιδέα είχε αρχικά ένας κοινός μας φίλος και συνεργάτης, ο οποίος μάς έκανε την πρόταση και την αγκαλιάσαμε και οι δύο από την πρώτη στιγμή. Έχω μάθει να ακούω το ένστικτό μου και συνήθως η πρώτη μου αντίδραση είναι η πιο σωστή. Με τον Θοδωρή μάς ενώνουν τόσα πολλά, στα οποία τώρα δίνουμε χώρο πάνω στη σκηνή να αποκαλυφθούν.
Τι σου έχει μείνει πιο έντονα από τις πρόβες σας;
Η χαρά, το γέλιο, η αγάπη και η ανυπομονησία για τα όμορφα πράγματα που έρχονται. Όταν ετοιμάζεις κάτι που σου δίνει τόση χαρά, ανυπομονείς ακόμη περισσότερο να το μοιραστείς με τον κόσμο και να το ζήσεις.

Ο κόσμος τι θα ακούσει και τι θα δει στο πρόγραμμα που έχετε ετοιμάσει;
Τα πάντα. Από τα δικά μας τραγούδια μέχρι τραγούδια άλλων καλλιτεχνών που αγαπάμε πολύ και μας αντιπροσωπεύουν. Από τη δεκαετία του ’60 μέχρι και σήμερα. Τραγούδια από διαφορετικούς μουσικούς χώρους, τα οποία έχουν μιλήσει μέσα μας και έχουν γράψει τη δική τους ιστορία, μέσα σε ένα ροκ ενορχηστρωτικό πλαίσιο. Το ροκ εκφράζεται πολλές φορές με διαφορετικούς τρόπους και για διαφορετικούς λόγους. Είτε γιατί έχει έναν πιο σκληρό ήχο, είτε γιατί ο στίχος εκφράζει κάτι επαναστατικό, είτε γιατί ο ίδιος ο καλλιτέχνης έχει έναν συγκεκριμένο τρόπο σκέψης και μια στάση ζωής που χαρακτηρίζεται ροκ. Μπορεί να είναι εκκεντρικός, αντισυμβατικός ή ανατρεπτικός. Η ομπρέλα του ροκ ανοίγει και χωράει πολλά χρώματα και πολλές εκφράσεις. Έτσι κι εμείς αποφασίσαμε να δώσουμε τον τίτλο "50 Αποχρώσεις του Ροκ", γιατί όλα όσα θέλουμε να πούμε εντάσσονται μέσα σε αυτό το πλαίσιο.
Αν κοιτάξεις πίσω σε όλη τη διαδρομή σου στη μουσική, πώς θα περιέγραφες σήμερα την Ευρυδίκη ως καλλιτέχνη;
Ανατρεπτική και τολμηρή, μέσα στην ευαισθησία και την ευαλωτότητα που με χαρακτηρίζουν. Αν κάτι έχω πετύχει σε όλη μου την πορεία, από το ξεκίνημα μέχρι και σήμερα, είναι να παραμένω ο εαυτός μου. Γιατί πιστεύω πως αυτό είναι ένας πραγματικά τολμηρός καλλιτέχνης. Κάποιος που κάνει όσα αγαπά χωρίς να υπολογίζει τίποτα και κανέναν.
Οι καλές συνεργασίες είναι το παν για σένα; Σου έχει τύχει κάποια κακή συνεργασία που να ήθελες να διακόψεις;
Έχει συμβεί κάποιες φορές, κυρίως παλαιότερα, να βρίσκομαι σε χώρους που δεν ένιωθα ότι μου ταίριαζαν και να συνεργάζομαι με καλλιτέχνες με τους οποίους δεν είχαμε ουσιαστικά κανένα κοινό στοιχείο. Ως αποτέλεσμα, η επικοινωνία μας ήταν σχεδόν ανύπαρκτη. Δεν θα το αποκαλούσα απαραίτητα κακή συνεργασία, αλλά περισσότερο ανούσια. Όχι κακή σε σχέση με τον συνάδελφο, αλλά σε σχέση με τις δικές μου ανάγκες, γιατί αυτό που έκανα δεν με γέμιζε ούτε μου έδινε χαρά. Και στην τέχνη, αν αυτό που κάνεις δεν σε γεμίζει, τότε χάνεται το νόημα. Μέσα από αυτές τις εμπειρίες κατάφερα να ανακαλύψω καλύτερα τον εαυτό μου, να βάλω τα όρια μου και τελικά να βρω την ευτυχία μέσα από την αληθινή έκφραση.

Έχεις συνεργαστεί και με σπουδαίους δημιουργούς. Πώς θυμάσαι τη συνεργασία σου με τον Γιώργο Θεοφάνους και τι σου έχει αφήσει εκείνη η περίοδος;
Ήταν τα πρώτα μας χρόνια στην Ελλάδα. Πολύ νέοι και οι δύο, γεμάτοι χαρά, όρεξη για δημιουργία, αγωνία και δίψα για επιτυχία. Ήμασταν ασταμάτητοι. Κοιτάζαμε μόνο μπροστά και το μυαλό μας ήταν γεμάτο μουσικές και νέες ιδέες για συναυλίες, δίσκους και παραστάσεις.
Κάναμε πολλά πράγματα εντελώς μόνοι μας. Παραστάσεις με σκηνικά, σκηνοθεσία, κοστούμια, χορευτές, πολλούς τραγουδιστές, φτάνοντας μέχρι και τον Λυκαβηττό, όπου το 1995 έγινα η νεότερη καλλιτέχνιδα που τραγούδησε εκεί. Φέραμε μαζί έναν διαφορετικό αέρα στην τότε ποπ σκηνή. Τα τραγούδια του Γιώργου για μένα είχαν μια άλλη ωριμότητα σε σχέση με τα πιο ανάλαφρα ποπ τραγούδια της εποχής, ενώ η πιο ροκ προσέγγιση στις ενορχηστρώσεις έκανε τη διαφορά.
Αισθάνομαι πραγματικά πολύ περήφανη για τις πρώτες μας δουλειές και πολύ τυχερή που ο Γιώργος βρέθηκε στον δρόμο μου. Χωρίς εκείνον, πολλά πράγματα θα ήταν, ίσως, διαφορετικά.
Με τον Γιώργο Θεοφάνους μέχρι σήμερα έχετε μια άριστη σχέση, παρόλο που τραβήξατε χωριστούς δρόμους ως ζευγάρι. Είναι δύσκολο αυτό;
Τίποτα δεν είναι δύσκολο όταν υπάρχει αληθινή αγάπη.
Με τις προσωπικές σου σχέσεις πως είσαι; Είσαι δοτικός άνθρωπος; Είσαι άνθρωπος των δεύτερων ευκαιριών;
Παλιότερα ήμουν άνθρωπος που έδινε πολλές ευκαιρίες στους άλλους. Μέχρι που έμαθα το μάθημά μου. Εξακολουθώ βέβαια να προσπαθώ να μπαίνω στη θέση του άλλου, να κατανοώ τον τρόπο σκέψης και τη συμπεριφορά του, ειδικά όταν πιστεύω πως μπορώ να βοηθήσω. Όμως, όταν βλέπω ότι η ίδια συμπεριφορά επαναλαμβάνεται και δεν υπάρχει καμία διάθεση αλλαγής, τότε κάποια στιγμή βάζω ένα μεγάλο "Χ" και γυρίζω την πλάτη μου.
Η σχέση σου με τον Μπομπ Κατσιώνη έχει συνδεθεί και μουσικά. Πώς είναι να μοιράζεστε και τη ζωή και τη δημιουργία;
Με μία λέξη, ευλογία. Είναι σπάνιο να συναντάς έναν άνθρωπο που να μπορεί να σε καταλαβαίνει τόσο βαθιά, τόσο ως γυναίκα όσο και ως καλλιτέχνη. Με τον Μπομπ μοιραζόμαστε το ίδιο πάθος για τη μουσική, αλλά και τον ίδιο τρόπο να βλέπουμε τη ζωή. Θαυμάζω το ταλέντο του, την εργατικότητά του και την αφοσίωσή του σε ό,τι αγαπά. Νιώθω ότι εξελισσόμαστε μαζί, ο καθένας διατηρώντας την προσωπικότητά του, αλλά βαδίζοντας στην ίδια κατεύθυνση. Αυτό για μένα είναι πραγματικό δώρο.
Νιώθω ότι είσαι πάρα πολύ ερωτευμένη. Τι είναι αυτό που θαυμάζεις περισσότερο στον Μπομπ;
Όλα του, ειλικρινά. Το ταλέντο του, το μυαλό του, το χιούμορ του και τον τρόπο που με κοιτάζει. Είναι μικρό παιδί στην ψυχή και αυτό με γοητεύει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.
Ως μαμά πώς είσαι;
Δίνω στο παιδί μου τον χώρο του. Δεν είμαι πιεστική, αλλά είναι πολύ σημαντικό για μένα να νιώθει την αγάπη και το ενδιαφέρον μου. Τον στηρίζω πάντα σε κάθε του βήμα και είμαι δίπλα του σε οτιδήποτε μπορεί να χρειαστεί. Με έναν τρόπο όμως που να του δείχνει ότι οι επιλογές μας μάς καθορίζουν και πως όλα πρέπει να τα αντιμετωπίζουμε με υπευθυνότητα.
Τι σου αρέσει να κάνεις στον ελεύθερό σου χρόνο;
Να βλέπω ταινίες και να ακούω μουσική. Να γράφω, να διαβάζω και να μελετώ πράγματα που με ενδιαφέρουν.
Η Ευρυδίκη με τι χαλαρώνει όταν κατεβαίνει από τη σκηνή;
Με ύπνο! Όσο περνούν τα χρόνια αυτό είναι που μου λείπει περισσότερο.
Αν σε έβαζα να διαλέξεις μία στιγμή από την καριέρα σου που σε καθόρισε, ποια θα μου έλεγες;
Δεν είναι μόνο μία στιγμή. Δεν είμαι μόνο ένα πράγμα. Η πορεία ενός καλλιτέχνη δεν καθορίζεται από ένα τραγούδι ή μία συναυλία, αλλά από μια σειρά εμπειριών που ολοκληρώνουν τη μουσική του προσωπικότητα. Μπορώ όμως να πω πως η στιγμή που ένιωσα ότι άρχισα να ανακαλύπτω πραγματικά τον εαυτό μου ήταν όταν έγραψα το πρώτο δικό μου τραγούδι.
Η Eurovision αποτελεί ένα σημαντικό κεφάλαιο για σένα. Τι κρατάς σήμερα από αυτή την εμπειρία;
Τις όμορφες αναμνήσεις. Τα ταξίδια, τις συναντήσεις με τόσους υπέροχους καλλιτέχνες, αλλά κυρίως το γεγονός ότι κατάφερα να ζήσω το παιδικό μου όνειρο τόσες πολλές φορές, έχοντας την τιμή να εκπροσωπήσω τη χώρα μου με υπέροχα τραγούδια.
Αν γύριζες τον χρόνο πίσω, θα άλλαζες κάτι από κάποια συμμετοχή σου στη Eurovision;
Όχι, τίποτα.

Θα πήγαινες ξανά;
Όχι. Έκλεισε αυτός ο κύκλος για μένα. Το έζησα, το χάρηκα και τώρα προτιμώ να το απολαμβάνω από το σπίτι μου.
Πώς βλέπεις τη Eurovision σήμερα σε σχέση με τότε που συμμετείχες;
Η Eurovision έχει αλλάξει πολύ. Είναι πλέον ένα τεράστιο τηλεοπτικό γεγονός με διαφορετικές απαιτήσεις, μεγαλύτερη τεχνολογία και πολύ μεγαλύτερη προβολή μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα. Στη δική μας εποχή το επίκεντρο ήταν κυρίως το τραγούδι και ο καλλιτέχνης. Σήμερα η εικόνα παίζει τον πιο σημαντικό ρόλο. Παρ’ όλα αυτά, η ουσία παραμένει η ίδια. Ένα τραγούδι που μπορεί να αγγίξει τον κόσμο και να ενώσει διαφορετικές χώρες μέσα από τη μουσική.
Λίγο πριν κλείσουμε την κουβέντα μας, δεν γίνεται να μην αναφερθούμε στο "Your Face Sounds Familiar", το οποίο έχει επιστρέψει αυτό το διάστημα. Πώς ήταν για εσένα όλη αυτή η εμπειρία; Ποια ήταν η καλύτερη σου εμφάνιση; Θυμάσαι;
Ήταν μία από τις πιο όμορφες και απαιτητικές εμπειρίες που έχω ζήσει στην τηλεόραση. Μου έδωσε την ευκαιρία να βγω από τη ζώνη ασφαλείας μου και να δοκιμάσω πράγματα που ίσως δεν θα τολμούσα υπό άλλες συνθήκες. Ήταν μία πολύ τολμηρή απόφαση, που με δυσκόλεψε αρκετά, αλλά μου χάρισε πολλές όμορφες στιγμές που θυμάμαι μέχρι σήμερα με πολλή αγάπη.
Οι πιο αγαπημένες μου εμφανίσεις ήταν εκείνες στις οποίες τα τραγούδια μίλησαν πραγματικά στην ψυχή μου, όπως το "True Colors" της Cindy Lauper και το "Dans le port d’ Amsterdam" του Jacques Brel. Η πιο ξεχωριστή όμως, εκείνη που με διασκέδασε αλλά και με δυσκόλεψε περισσότερο από όλες, ήταν όταν ερμήνευσα στα ιαπωνικά το "Chocolate" των Baby Metal και κλήθηκα να μεταμορφωθώ σε ένα 16χρονο κορίτσι. Χρειάστηκαν αμέτρητες ώρες προετοιμασίας, πρόβες και μελέτη για να μπορέσω να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις αυτής της εμφάνισης, αλλά ήταν ίσως ό,τι πιο διασκεδαστικό έκανα ποτέ στη ζωή μου.



