Celebrity

Ηλιάνα Μαυρομάτη: "Η μαμά μου είχε τη διαύγεια να με πάει πολύ νωρίς σε ψυχολόγο για να ζητήσω βοήθεια"

Η Ηλιάνα Μαυρομάτη παραχώρησε μία αποκαλυπτική συνέντευξη στο περιοδικό Vita και στη δημοσιογράφο Μικαέλα Θεοφίλου.

Μέσα σε όλα η ηθοποιός αναφέρθηκε στην μητέρα της, Λίλα Καφαντάρη αλλά και στο έναυσμα που την έκανε να ξεκινήσει ψυχανάλυση.

«Έκανα ψυχανάλυση πάρα πολλά χρόνια. Το έναυσμα ήταν εφηβεία μου, η οποία ήταν πάρα πολύ δύσκολη, σκληρή και αυτοκαταστροφική. Όμως η μαμά μου είχε τη διαύγεια να με πάει πολύ νωρίς σε ψυχολόγο για να ζητήσω βοήθεια και αυτό σε μια εποχή όπου οι ψυχολόγοι και οι ψυχαναλυτές ήταν ταμπού. Όχι ότι τώρα δεν είναι. Κατάλαβα από νωρίς ότι η ψυχοθεραπεία είναι μια πάρα πολύ καλή εκπαίδευση για τη ζωή ενός ανθρώπου. Τεράστιο δώρο για όλους, ειδικά στην εποχή που ζούμε. Και ξεκίνησα με αυτή την παρότρυνση και με αυτή την αφορμή με δική μου άρνηση στην αρχή και σιγά σιγά, όσο ενηλικιωνόμουν και άρχισα να πατώ στα πόδια μου και να παίρνω την ευθύνη της ζωής μου και του εαυτού μου, αυτό εξελίχθηκε σε μια προσωπική πλέον ανάγκη, σχέση και διαδικασία που τη διατηρώ μέχρι σήμερα πια σαν εκπαίδευση», εξομολογήθηκε η Ηλιάνα Μαυρομάτη.

Από τη Λίλα Καφαντάρη, τι έχεις πάρει, πέρα από την εξωτερική εμφάνιση;

Εμφανισιακά νομίζω ότι μοιάζω και στους δυο γονείς μου. Από τον χαρακτήρα της μαμάς μου αναρωτιέμαι τι δεν έχω πάρει. Γιατί με μεγάλωσε μόνη της η μανούλα μου, οπότε εκείνη με διαμόρφωσε. Όσο περνούν τα χρόνια, συνειδητοποιώ σε πόσα πράγματα της μοιάζω και χωρίς να το θέλω. Πολλές φορές εκνευρίζομαι κιόλας. Νομίζω ότι το βασικότερο που κρατάω και συνειδητά προσπαθώ να κρατήσω – είναι το αξιακό της σύστημα.  Το πόσο σημαντικό ήταν πάντα, για εκείνη προσωπικά αλλά και στον τρόπο που με μεγάλωσε, να είμαι ένας δίκαιος άνθρωπος, να είμαι χρήσιμη για την κοινωνία μέσα στην οποία ζω και υπάρχω, να είμαι χρήσιμη και θετική για τους γύρω μου, να υπερασπίζομαι τον αδύναμο, τον καταπιεσμένο, αυτόν που έχει ανάγκη υπεράσπισης, να μη φοβάμαι επίσης να υπερασπιστώ τον εαυτό μου όταν χρειάζεται, να μη δέχομαι και προσωπικά την αδικία όταν την υφίσταμαι.