Celebrity

Τελευταία ενημέρωση : 23 Οκτωβρίου 2026 08:19

Αργύρης Αγγέλου: "Έχω κάνει μόνο μια μεγάλη σχέση στη ζωή μου"

 

Ο Αργύρης Αγγέλου βρέθηκε καλεσμένος την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου στην εκπομπή "Καλύτερα αργά" με την Αθηναΐδα Νέγκα. Ο γνωστός ηθοποιός μίλησε για τη σημασία που έχει το θέατρο στη ζωή του, την προσωπική του ζωή, αλλά και τους γονείς του.

«Είμαι σε καλή και δημιουργική φάση και σ’ αυτό ευθύνεται ότι κάνω πράγματα που μ’ αρέσουν και με γεμίζουν πολύ. Εξακολουθώ να κάνω θέατρο σταθερά, οπότε αυτό είναι πολύ σημαντικό για μένα, γιατί ό,τι και να κάνω γύρω γύρω, η βασική μου δουλειά πάντα θεωρούσα ότι είναι το θέατρο.

Δεν έχει περάσει σεζόν που δεν κάνω θέατρο. Δεν μπορώ να μην κάνω θέατρο. Μπορεί να κάνω εφτακόσια πράγματα, αλλά αν δεν κάνω θέατρο αισθάνομαι ότι δε δουλεύω. Έχει τύχει να κάνω θέατρο ακόμα και αν η πρόταση δε με ενθουσιάζει. Για να κινείται η μηχανή η εσωτερική μου. Αισθάνομαι ότι αν σταματήσω, αυτό θα με πάρει από κάτω. Και δεν θέλω να με πάρει από κάτω.

Μου το ‘χε πει η Κάτια Δανδουλάκη αυτό. Μου είχε πει, δε θα το ξεχάσω ποτέ, γιατί την Κάτια την αγαπάω, τη λατρεύω, τη θαυμάζω απεριόριστα. “Αργυράκο μου, η μηχανή, να μην ξεχάσεις ποτέ ότι πρέπει συνέχεια να κινείται”. Η μηχανή πρέπει να κινείται, όπως το μεταφράζει ο καθένας αυτό. Είτε το μια δουλειά φέρνει την άλλη, που είναι μεγάλη αλήθεια, είτε η ενεργοποίηση που παθαίνεις η εσωτερική, που είσαι συνέχεια σε μια εγρήγορση, για να νιώθεις δημιουργικός και χρήσιμος» είπε σχετικά με την αγάπη του για το θέατρο ο Αργύρης Αγγέλου.

Όσον αφορά στην προσωπική του ζωή και στις μακροχρόνιες σχέσεις, ο ηθοποιός αποκάλυψε: «Με ρωτάς σε μια πολύ κομβική φάση της ζωής μου τώρα. Κοίταξε, δεν έχω ευτυχήσει να έχω φτάσει σε τέτοιου είδους δίλημμα. Έχει τύχει να κάνω μακροχρόνιες σχέσεις στη ζωή μου. Μεγάλη μία έχω κάνει. Τύπου επτά, οχτώ χρόνια. Δεν με έχει αξιώσει ο Θεός μέχρι τώρα να είμαι σε μια σχέση είκοσι χρόνια για να σου πω πώς αντιμετωπίζεται αυτό.

Μεγάλωσα σε μια οικογένεια με γονείς που ήταν πολλά χρόνια μαζί και μέχρι το τέλος ήταν πολύ αγαπημένοι και πολύ ευτυχισμένοι. Και μεγάλος κατάλαβα, φέρνοντας μνήμες στο μυαλό μου, πράγματα που δεν καταλάβαινα μικρότερος, το τι δουλειά έκαναν αυτοί οι άνθρωποι. Πολλές φορές χωρίς να το καταλαβαίνουν κιόλας. Πέντε παιδιά. Αφιέρωσαν τη ζωή τους σ’ αυτό. Μανάβης ο μπαμπάς, οικιακά η μαμά. Οι θυσίες που έκαναν. Πολλές φορές που έβαζαν τον εαυτό τους πίσω για τα παιδιά τους. Και μετά έβρισκαν τον τρόπο και τον χρόνο να αναπληρώσουν αυτό το πίσω και να το κερδίσουν στη σχέση τους.

Εμείς δεν ήμασταν μια οικογένεια που ποτέ κάναμε διακοπές το καλοκαίρι. Γιατί το μανάβικο ήταν πάντα ανοιχτό. Και στο μανάβικο πάντα πηγαίναμε όλοι να βοηθάμε. Θυμάμαι μία χρονιά, που δε θυμάμαι άλλη, ο μπαμπάς αποφάσισε ότι θα φύγει δεκαπέντε μέρες με τη μαμά να πάνε διακοπές. Και γύρισαν όλη την Ελλάδα. Πέρασαν πολλά χρόνια για να καταλάβω ότι εκείνη η περίοδος ήταν μια περίοδος που ο μπαμπάς θεώρησε ότι πρέπει να αφιερώσει χρόνο με τη μαμά».