Τον Σπύρο Παπαδόπουλο φιλοξένησε στη "Μεγάλη Εικόνα" η Νίκη Λυμπεράκη το βράδυ της Δευτέρας 17 Φεβρουαρίου.
Σε μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις του, ο αγαπημένος ηθοποιός μίλησε και για την περιπέτεια υγείας που πέρασε, όταν διαγνώστηκε με καρκίνο.
"Έχω πολύ τακτοποιημένες σκέψεις γύρω από τη ζωή και τον θάνατο. Δεν φοβάμαι. Το βλέπω σαν δώρο. Το ότι αρρώστησα κι έγινα καλά… κι άμα είναι να τελειώσει, θα τελειώσει. Δεν έχω τέτοια θέματα. Μίλησα πιο πολύ μπας κι επηρεάσω κανέναν άνθρωπο.
Εμένα δεν μου κάνει ούτε καλό, ούτε κακό το να τα λέω και δεν μου αρέσει. Γιατί βλέπω ανθρώπους που φοβούνται τόσο πολύ. Εμένα οι γιατροί μου είπανε ότι "τη μισή δουλειά την έκανες εσύ". Ότι δεν πίστευαν ότι το εννοώ το πόσο άνετος είμαι. Παίζει ρόλο η ψυχολογία μας" δήλωσε ο Σπύρος Παπαδόπουλος.
Με αφορμή την ημερίδα του φορέα "Θαλπός - Ψυχική υγεία", ο Σπύρος Παπαδόπουλος είχε αποκαλύψει πριν από περίπου έναν χρόνο: "Εμένα ο καρκίνος διαγνώστηκε τελείως συμπτωματικά. Είχα πάει για έναν τυπικό έλεγχο του θυρεοειδή και επειδή ο γιατρός ήταν φίλος, έκανε υπέρηχο και λίγο παραπέρα και ξαφνικά, έκανε μια τεράστια παύση. Μου είπε "κάτι περίεργο βλέπω εδώ, να πας να το κοιτάξεις, μάλλον θα είναι λίπωμα". Εγώ κατάλαβα από το ύφος του ότι δεν είναι λίπωμα. Ο ακτινοδιαγνώστης ήταν από αυτούς που μιλούν φόρα-παρτίδα. Μου είπε ότι το νεφρό είναι σαν το πορτοκάλι και είπε "αν έχει διηθήσει στην κάψα, σε δύο μήνες θα έχεις φύγει, αλλιώς βγάζουμε το νεφρό και τελειώνουμε".
Πέρασαν δύο μήνες μέχρι να το μάθουμε. Τελικά, το μάθαμε, δεν είχε διηθήσει, αφαιρέθηκε ο νεφρός και όλα καλά. Εγώ για περίπου δύο μήνες χρειαζόμουν μια βοήθεια, την είχα από τους φίλους και την κοπέλα μου. Αλλά από την πρώτη στιγμή, δεν έβλεπα την ώρα να γυρίσω στη δουλειά μου. Έλεγα "ο καρκίνος τη δουλειά του κι εγώ τη δική μου". Με το που άρχισα τις πρόβες στο θέατρο, τα ξέχασα όλα.
Είμαι από τους τυχερούς δεν χρειάστηκε να επανενταχτώ ή να πάρω λιγότερη εργασία. Τελικά παίζει ρόλο η ψυχολογία. Δεν άφησα το μυαλό μου να πάει σε σκέψεις, όπως "αν θα ξανάρθει". Έτσι πορεύομαι μέχρι τώρα, έχουν περάσει 11 χρόνια και πάω όλο και καλύτερα. Είναι κι αυτό μια ασθένεια".